ปัญหาท้าทายของรัฐบาล
เดือนธันวาคมที่ผ่านมา นายพยุงศักดิ์ ชาติสุทธิผล ประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท.) แถลงผลการสำรวจความเชื่อมั่นของภาคอุตสาหกรรมไทย (Thai Industries Sentiment Index: TISI) ในเดือนพฤศจิกายน 2554 พบว่า ค่าดัชนีอยู่ที่ระดับ 87.5 ลดลงจากระดับ 89.0 ในเดือนตุลาคม
ดัชนี TISI ปรับลดลงติดต่อกันเป็นเดือนที่ 6 และลดลงต่ำสุดในรอบ 29 เดือน เนื่องจากวิกฤตน้ำท่วมส่งผลกระทบต่อภาคการผลิตและการส่งออกของภาคอุตสาหกรรมสำคัญ เช่น ยานยนต์ ไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ รวมทั้งอุตสาหกรรมที่เป็นห่วงโซ่อุปทานของอุตสาหกรรมดังกล่าว ซึ่งต้องชะลอหรือหยุดการผลิตชั่วคราว เพราะขาดแคลนชิ้นส่วน และเส้นทางคมนาคมถูกน้ำท่วม
ผู้ประกอบการส่วนใหญ่มีความเห็นสอดคล้องกันว่า ภาครัฐควรเร่งช่วยเหลือภาคอุตสาหกรรมและผู้ที่ได้รับผลกระทบจากน้ำท่วม รวมทั้งเร่งสร้างความเชื่อมั่นให้กับนักลงทุนเกี่ยวกับมาตรการป้องกันอุทกภัยในอนาคต
คาดการณ์กันว่า ผลกระทบจากอุทกภัยจะค่อย ๆ คลี่คลายไปในทางที่ดีขึ้นโดยใช้เวลาประมาณ 3 เดือน ระบบการผลิตในหลายกลุ่มอุตสาหกรรมจะกลับเข้าสู่ภาวะปกติอีกครั้ง แต่นั่นเป็นความคาดหวังที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของการมองโลกในแง่ดี กล่าวคือ ระบบสาธารณูปโภคพื้นฐาน อย่างเช่น เส้นทางคมนาคมจะได้รับการบูรณะกลับสู่สภาพปกติโดยเร็วที่สุด
นอกจากนั้น ยังจะต้องเสี่ยงทายกันด้วยว่า การย้ายฐานการผลิตของผู้ประกอบการในบางกลุ่มอุตสาหกรรม ซึ่งได้แสดงท่าทีชัดเจนแล้ว จะไม่ส่งผลกระทบต่อห่วงโซ่อุปทานซ้ำเติมให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปกว่าเดิมในระหว่างการฟื้นตัว
ขณะเดียวกัน ผู้ประกอบการในเกือบทุกกลุ่มอุตสาหกรรมต่างก็ร้องเป็นเสียงเดียวกันว่า รัฐบาลไม่ควรซ้ำเติมสถานการณ์ให้ทรุดหนักลงไปอีกด้วยการยืนกรานปรับขึ้นค่าจ้างแรงงานขั้นต่ำวันละ 300 บาท โดยเฉพาะในเขตจังหวัดที่เป็นที่ตั้งของโรงงานอุตสาหกรรมเป็นจำนวนมาก
ปัญหาทั้งหลายเหล่านี้ล้วนแต่เป็นความท้าทายที่รัฐบาลจะต้องพิสูจน์ให้เป็นที่ประจักษ์ว่า สามารถเยียวยาแก้ไขและบริหารจัดการได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพราะยิ่งมาตรการฟื้นฟูบูรณะภาคอุตสาหกรรมเป็นไปด้วยความล่าช้าไร้ประสิทธิภาพมากเพียงใด ก็จะยิ่งบ่อนทำลายความเชื่อมั่นของผู้ประกอบการเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น
ความร่วมมือ ประสานงานกันอย่างใกล้ชิดระหว่างหน่วยงานของรัฐบาลและองค์กรภาคเอกชนอย่างเช่น ส.อ.ท. จึงมีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งต่อการดำเนินมาตรการแก้ไขปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพ ตรงกับความต้องการของผู้ประกอบการอย่างแท้จริง
การจัดสรรงบประมาณให้เพียงพอแก่การฟื้นฟูบูรณะความเสียหาย คงไม่เพียงพอที่จะช่วยให้ระบบการผลิตของประเทศกลับสู่ภาวะปกติได้โดยเร็วตามที่คาดหวังไว้ หากงบประมาณที่ได้รับการจัดสรรลงมานั้นไม่ได้ถูกใช้อย่างเต็มประสิทธิภาพ
