เศรษฐกิจจีนจะไปรอดหรือไม่...คำถามที่ยังไม่มีคำตอบที่แน่ชัด

            ยังเป็นประเด็นที่ถกเถียงกันไม่หยุด   เศรษฐกิจของจีนยังจะรักษาอัตราการเติบโตอย่างทุกวันนี้ไปได้อีกนานแค่ไหน   หรือมีโอกาสที่เศรษฐกิจจีนจะล่มครืนเหมือนที่หลายคนกลัวหรือไม่

          สิ่งหนึ่งที่นักวิเคราะห์และนักเศรษฐศาสตร์เห็นตรงกันก็คือ เศรษฐกิจของจีนโตอย่างร้อนแรงมากเกินไป          แต่ที่ยังเห็นไม่ตรงกันคือความเป็นไปได้ที่เศรษฐกิจจะล้มลงอย่างไม่เป็นท่า      

            การวิเคราะห์ล่าสุดของธนาคารยักษ์ใหญ่อย่าง เอชเอสบีซี ก็ไม่พบสัญญาณอะไรที่บ่งบอกว่าเศรษฐกิจของจีนกำลังมีปัญหา แถมนักเศรษฐกิจศาสตร์ชั้นนำ 30 คนที่ร่วมในการสำรวจความเห็นของสำนักข่าวรอยเตอร์สเมื่อเร็วๆ นี้ต่างก็ยังแสดงความมั่นใจว่าเศรษฐกิจจีนยังจะเดินหน้าต่อไปด้วยความมั่นคง และมีแนวโน้มสูงว่าจะรักษาอัตราการเติบโตให้อยู่ที่ร้อยละ 8 ด้วยซ้ำ

            แต่อีกด้านหนึ่ง ก็ยังมีนักวิเคราะห์ที่เลือกจะมองโลกในแง่ร้าย  ด้วยการทำนายว่าอีกไม่ช้าไม่นานเศรษฐกิจของจีนจะเดินทางมาถึงจุดพลิกผัน ถึงขั้นฟองสบู่จะแตกด้วยซ้ำ

            มีหลายปัจจัยที่ทำให้นักวิเคราะห์เหล่านี้มองจีนในเชิงลบ  อันดับแรกคือปัญหาหนี้สินท่วมท้นของรัฐบาลท้องถิ่นในจีนที่ใช้จ่ายงบประมาณอย่างสุรุ่ยสุร่าย  ส่งเสริมให้ธนาคารของรัฐออกเงินกู้ให้โครงการที่ไม่ก่อให้เกิดการผลิต     รัฐบาลท้องถิ่นเหล่านี้วันดีคืนดีอาจจะตกอยู่ในภาวะถึงแตกไม่มีเงินใช้หนี้

            ที่เป็นปัญหาใหญ่พอๆ กันก็คือธุรกิจภาคอสังหาริมทรัพย์อาจจะล้มคลืนเอาง่ายๆ  เพราะที่ผ่านมาก็ตกอยู่ในภาวะฟองสบู่มาตลอด   มีการลงทุนทางด้านก่อสร้างที่ไม่จำเป็น  แถมยังมีการเก็งกำไรกันอย่างมโหฬาร     ถ้าภาคอสังริมทรัพย์พังเมื่อไหร่ก็จะมีผลกระทบอย่างแรงต่อเศรษฐกิจของจีน

            อีกปัจจัยหนึ่งคือภาวะหนี้เสียของธนาคารใหญ่ๆ ทั้งหลาย  ถ้าไม่ได้รับการแก้ไขอย่างจริงจัง นักวิเคราะห์เหล่านี้เชื่อว่าจีนต้องเผชิญกับวิกฤติหนี้อย่างแน่นอน

            แน่นอนว่า ถ้าเศรษฐกิจของจีนมีปัญหา ผลกระทบที่มีต่อประเทศต่างๆ ทั่วโลกก็คงรุนแรง  ยิ่งเป็นประเทศในภูมิภาคนี้ที่ต้องพึ่งพาการส่งสินค้าออกไปจีนหรือต้องอาศัยเงินลงทุนจากจีน ก็คงยิ่งได้รับแรงกระแทกแรงเป็นพิเศษ

            ทุกวันนี้หลายประเทศ โดยเฉพาะออสเตรเลียและอินโดนิเซียอาศัยจีนเป็นตลาดใหญ่สำหรับการส่งออกวัตถุดิบโดยเฉพาะจำพวกสินแร่    ในปี 2009 จีนประเทศเดียวนำเข้าแร่เหล็กกว่าร้อยละ 65 ของทั้งโลก   และร้อยละ 15 ของถ่านหิน

            แต่สำหรับประเทศในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้อย่างไทย  การชะงักงันของเศรษฐกิจจีน อาจจะไม่ใช่เป็นเพียงข่าวร้ายแต่อย่างเดียว   เพราะอีกด้านหนึ่งประเทศเหล่านี้น่าจะได้ประโยชน์จากการลงทุนของบริษัทในประเทศตะวันตกที่อาจจะหันหลังให้จีน

            ทุกวันนี้ประเทศเล็กๆ ในภูมิภาคนี้ต้องแข่งขันกับจีนในการดึงการลงทุนจากต่างประเทศ  และส่วนใหญ่ก็สู้จีนไม่ได้ในเรื่องของค่าแรงและวัตถุดิบ  เพราะฉะนั้นถ้าเศรษฐกิจจีนมีปัญหา ก็คงเป็นโอกาสดีสำหรับประเทศเหล่านี้

            อย่างไรก็ตาม นักวิเคราะห์ที่มองโลกในแง่ดี ก็เชื่อว่าถึงแม้เศรษฐกิจของจีนอาจจะประสบปัญหา  แต่จีนก็มีเงินสำรองมากพอที่จะควักออกมาแก้ไขสถานการณ์ ด้วยการทุ่มงบประมาณเพื่อให้เกิดการจ้างงาน  หรือแม้แต่ทำให้ค่าเงินหยวนอ่อนเพื่อสร้างความได้เปรียบในด้านการส่งออก

            พูดง่าย ๆ ก็คือจีนทุกวันนี้เป็นเศรษฐกิจที่ใหญ่เกินกว่าที่ล้ม  เพราะถ้าจีนเป็นอะไรไปจริงๆ ก็คงเดือดร้อนกันถ้วนหน้า และก็คงไม่มีใครอยากให้เป็นอย่างนั้น