คลินิกอุตสาหกรรม

บททดสอบรัฐบาล

            นักวิเคราะห์ทั้งไทยและเทศหลายสำนักให้ทัศนะสอดคล้องกันว่า ภารกิจที่สำคัญอย่างยิ่งของรัฐบาลหลังผ่านพ้นวิกฤตการณ์อภิมหาอุทกภัยในรอบ 50 ปี ก็คือ การฟื้นฟูความเชื่อมั่นของนักลงทุน ที่ประสบกับความสูญเสียจากภัยพิบัติครั้งนี้เกินกว่าจะประเมินเป็นตัวเลขได้

            นักสังเกตการณ์ท่านหนึ่งของสถาบันเอเชียอาคเนย์ศึกษาในสิงคโปร์กล่าวว่า ภารกิจการฟื้นฟูความเชื่อมั่นของนักลงทุนหลังน้ำลดนั้น จะไม่มีคำว่า “สอบผ่าน” สำหรับรัฐบาลโดยเด็ดขาด คะแนนที่ออกมาจะเป็นได้เพียง 2 ทางเท่านั้น กล่าวคือ ถ้าไม่ได้คะแนนยอดเยี่ยมก็สอบตกไปเลย

            คะแนนความสามารถในการบริหารจัดการน้ำและความสามารถในการบริหารภาวะวิกฤตช่วงน้ำท่วมนั้น รัฐบาลนายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์ ชินวัตร สอบตกไปเรียบร้อยแล้ว แต่นักลงทุนส่วนใหญ่ก็ยังให้โอกาสในการแก้ตัว หรือสอบซ่อม ด้วยมาตรการฟื้นฟูบูรณะความเสียหายขององค์กรธุรกิจต่าง ๆ ที่เกิดจากอุทกภัย

            กล่าวกันว่า ความผิดพลาดอย่างร้ายแรงประการหนึ่งของรัฐบาล ในการบริหารจัดการภาวะวิกฤตคราวนี้ก็คือ การปล่อยให้ผลประโยชน์ทางการเมืองของคนบางกลุ่มบางพวกกลายเป็นอุปสรรคในการระบายน้ำ ทั้งที่สถานการณ์แวดล้อมอยู่ในวิสัยที่จะบรรเทาความเสียหายได้ หากไม่มีปัจจัยทางการเมืองเข้ามาสอดแทรก

            กรณีการดำเนินความพยายามที่จะปกป้องนิคมอุตสาหกรรมนวนครให้รอดพ้นจากการถูกน้ำท่วม ดูเหมือนจะเป็นกรณีตัวอย่างที่เป็นประเด็นวิพากษ์วิจารณ์กันมากที่สุด เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นในจังหวัดปทุมธานีหลายระดับ รวมทั้งคณะกรรมการบริหารนิคมอุตสาหกรรมนวนครต่างกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่า นวนครน่าจะรอดถ้าไม่มีการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้อง

            อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ดังกล่าวกลายเป็นประวัติศาสตร์ไปแล้ว คงไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขได้อีก หลายฝ่ายจึงพากันจับตามองว่า มาตรการฟื้นฟูบูรณะภาคอุตสาหกรรมหลังน้ำลด จะต้องเผชิญกับปัญหาการเมืองซ้ำรอยเดิมอีกหรือไม่

            เบื้องต้น แผนงานที่คณะรัฐมนตรีเศรษฐกิจของรัฐบาล ภายใต้การนำของรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ กิตติรัตน์ ณ ระนอง ดูจะได้รับการขานรับจากผู้ประกอบการทุกภาคส่วนในทางบวก

            โดยเฉพาะอย่างยิ่งมาตรการยืดระยะเวลาการให้สิทธิพิเศษทางภาษีของสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน หรือ บีโอไอ. ไม่ว่าจะเป็นการยกเว้นภาษีเงินได้ หรือยกเว้นภาษีศุลกากรสำหรับการนำเข้าเครื่องจักรกลก็ตาม

            ปัญหาที่ยังคงเป็นจุดบอดของมาตรการนี้ก็คือ รัฐบาลจะให้สิทธิพิเศษเฉพาะผู้ประกอบการที่ได้รับความเสียหายโดยตรงจากเหตุน้ำท่วมเท่านั้น ทั้งที่ความเป็นจริงแล้ว ผู้ประกอบการที่ได้รับความเสียหายโดยอ้อมก็มีอยู่ไม่น้อยเช่นเดียวกัน

            การให้ความช่วยเหลือที่ไม่ครอบคลุมถึงผู้ประกอบการที่ได้รับความเสียหายโดยอ้อม จะกลายเป็นมาตรการให้ความช่วยเหลือแบบฝนตกไม่ทั่วฟ้า กลายเป็นปัญหาวิพากษ์วิจารณ์กันไม่มีที่สิ้นสุด และอาจถึงขั้นมองว่าคนในรัฐบาลบริหารประเทศแบบ “สายตาสั้น” ก็เป็นได้

            นี่เป็นเพียงบททดสอบเล็ก ๆ บทหนึ่งเท่านั้นเอง.